LOGOPEDA W NASZEJ SZKOLE

    Gabinet logopedyczny jest dostępny dla wszystkich potrzebujących pomocy logopedycznej uczniów naszej szkoły. Logopeda współpracuje z rodzicami, ponieważ pozytywne wyniki logoterapii uzależnione są od kontynuacji ćwiczeń w domu. Serdecznie zapraszamy do współpracy, ponieważ skuteczność i powodzenie terapii zależy w dużej mierze od Was, Rodziców. 

Terapię logopedyczną rozpoczynam od badań przesiewowych mowy, które prowadzę na początku roku we wrześniu. Pełną diagnozę logopedyczną przeprowadzam na kilku pierwszych indywidualnych spotkaniach z uczniem.  Oceniam czy dziecko mówi dużo i chętnie, czy też unika mówienia. Zwracam uwagę czy dziecko operuje poprawnie gramatycznymi zdaniami, czy wypowiadane głoski są prawidłowo artykułowane, w jaki sposób dziecko oddycha, czy mówi płynnie. Sprawdzam stan i sprawność aparatu artykulacyjnego, staram się określić sprawność artykulacyjną warg i języka, sprawdzam długość wędzidełka podjęzykowego. W przypadku zaobserwowanych wad zgryzu sugeruję rodzicom wizytę u ortodonty. Badam słuch orientacyjnie – w przypadku jakichkolwiek podejrzeń kieruję na badanie audiologiczne.

 

Logopeda: mgr Kornelia Walmińska

ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE ZALECANE PRZEZ LOGOPEDĘ

5 SPOSOBÓW,KTÓRE ZACHĘCĄ CIĘ DO DZIAŁANIA!

1. Wybierz jedną stałą porę w ciągu dnia. Ćwicz ze swoim dzieckiem 15 minut, wykorzystując otrzymane zestawy wyrazów, bądź zestawy ćwiczeń do wykonywania w domu od logopedy.
2. Traktuj ćwiczenia jako zabawę, jeżeli twoje dziecko lubi zabawy ruchowe, możecie wspólnie powtarzać sylaby lub wyrazy podczas np. gry w piłkę. Jeżeli lubi zajęcia grafomotoryczne, twórzcie razem ilustracje ćwicząc przy tym zalecane wyrazy. Wspólnie twórzcie historyjki bądź opowiadania.
3. Wykorzystuj tabele motywacyjne, zaznaczanie wykonanego zadania.
4. Pisz umieszczaj w widocznym miejscu listy wyrazów do utrwalania właściwej artykulacji np. na lodówce, na drzwiach w pokoju dziecka, zaznaczaj kolorami słowa dobrze już wypowiadane. Dopisuj nowe słowa.
5. Wykorzystuj każdą wolną chwilę do wspólnych ćwiczeń z dzieckiem. Wspólne spacery, jazda samochodem zachęcaj dziecko do starannego i mówienia w każdej sytuacji.

 

Przestrzeganie tych rad, oraz regularne motywowanie dziecka do ćwiczeń logopedycznych w domu, wpłynie na osiąganie szybszych i widocznych efektów. Praca w domu przyspieszy przebieg terapii i przyniesie o wiele więcej rezultatów swych działań, niż ograniczenie się tylko do  pracy logopedy z dzieckiem w gabinecie.

 

 

 

Logopeda: mgr Kornelia Walmińska

3.01.2018 Mikołajki

 

 

Pamiętaj, że:

• Wady wymowy wcześnie wykryte o wiele łatwiej wyeliminować.
• Brak odpowiednio wcześnie terapii jednej wady, może sprawić, iż rozwiną się następne.
• Istnienie wad wymowy niekorzystnie wpływa na rozwój społeczny i emocjonalny dziecka.

 

O ZAJĘCIACH LOGOPEDYCZNYCH

 

PLAN PRACY LOGOPEDY

            Program profilaktyki i terapii logopedycznej zakłada zapobieganie zaburzeniom mowy oraz niwelowanie wszelkich wad wymowy i niedoskonałości artykulacyjnych. Głównym celem zajęć logopedycznych jest usprawnienie komunikacji językowej uczniów Szkoły Podstawowej poprzez wprowadzenie działań profilaktycznych, poprawienie zrozumiałości mowy, estetyki mówienia, a także poprawienie  artykulacji u dzieci.

 

CELE PRACY LOGOPEDYCZNEJ

• Wykrywanie i usuwanie wad wymowy;
• Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie w zakresie strony fonetycznej i leksykalnej;
• Motywowanie dzieci do działań niwelujących zaburzenia artykulacyjne;
• Dokonywanie diagnozy logopedycznej oraz tworzenie indywidualnych programów terapeutycznych;
• Utrzymywanie stałej współpracy z rodzicami dzieci, pozostającymi pod opieką logopedy;
• Kierowanie uczniów z deficytami w zakresie budowy motoryki narządów mowy do odpowiednich specjalistów (ortodonty, laryngologa);
• Usprawnienie techniki pisania i czytania

DIAGNOZA LOGOPEDYCZNA

Pod pojęciem diagnozy logopedycznej rozumie się zbiór określonych zasad i metod postepowania badawczego, którego głównym celem jest ocena rozwoju mowy osoby badanej oraz określenie nieprawidłowości występujących w procesie komunikowania się. Przeprowadzone przez logopedę badanie ma określić charakter zaburzenia, znaleść przyczynę zaistniałych nieprawidłowości, ustalić rodzaj terapii oraz rokowania na przyszłość.

Schemat badania logopedycznego:

1.Badania wstępne

wywiad

obserwacja

orientacyjne badanie mowy

2. Badania podstawowe

- badanie rozumienia

- badanie mówienia

- badanie czytania i pisania

3. Badania uzupełniające

- badanie stanu i sprawności narządów mowy w obrębie jamy ustnej (budowa języka, podniebienia, stan uzębienia i zgryz), jamy gardłowej i nosowej

- badanie stanu i funkcjonowania narządu słuchu: badanie słuchu fonematycznego orientacyjne badanie słuchu badanie pamięci słuchowej

4. Badania specjalistyczne(- laryngologiczne - ortodontyczne - psychologiczne - pedagogiczne - audiologiczne )

Badania wstępne i podstawowe mają na celu wyodrębnienie problemu. Badania uzupełniające pozwalają na ustalenie przyczyny wady wymowy. Z kolei badania specjalistyczne służą uzupełnieniu danych zebranych w badaniu podstawowym i uzupełniającym oraz rozpoczęciu leczenia, gdy zachodzi taka konieczność. Brak leczenia często uniemożliwia terapię logopedyczną.

RAMOWY PROGRAM INDYWIDAULNEJ TERAPII

1. .Ćwiczenia przygotowujące artykulatory do wywoływania zaburzonych głosek.

• Ćwiczenia oddechowe.
• Ćwiczenia narządów artykulacyjnych: języka, warg, podniebienia miękkiego, żuchwy.
• Ćwiczenia emisyjno- głosowe.

2. Ćwiczenia właściwe z zakresu korekcji wad wymowy.

• Wywołanie głoski w izolacji.
• Utrwalenie głoski korygowanej na materiale językowym w logotomach, wyrazach (nagłos, śródgłos, wygłos), zdaniach.
• Ćw. utrwalające wywołaną głoskę w wierszykach, piosenkach wyliczankach, powiedzeniach.
• Automatyzacja poprawnej wymowy w mowie spontanicznej, opowiadanie ilustracji, historyjek obrazkowych, rozmowy kierowane.
• Ćw. utrwalające z wykorzystaniem komputera.

3. Ćwiczenia wspomagające terapię logopedyczną.

• Ćw. ortofoniczne (udział w zajęciach grupowych).
• Ćw. stymulujące rozwój słuchu fonemowego.
• Ćw. i zabawy z muzyką- logorytmika.
• Ćw. stymulujące ogólny rozwój dziecka (rozwijanie słownictwa czynnego i biernego, koordynacji wzrokowo- słuchowo- ruchowej, pamięci, myślenia, orientacji przestrzennej).

 

 

 

 

 

 

ROLA RODZICÓW W TERAPII

Wady wymowy utrudniają naukę szkolną, nierzadko przejawiają się w trudnościach w pisaniu i czytaniu.    Żadne dziecko nie chce mieć wady wymowy i nie chce, aby inni ją dostrzegali. Bardziej lub mniej wpływa ona na kontakty z innymi ludźmi oraz sukcesy w nauce. Dlatego dzieci próbują ją ukryć, zatuszować, wyprzeć ze świadomości, a przecież w szybki i bezbolesny sposób mogą się jej pozbyć. Potrzebny jest do tego właśnie logopeda, który zapraszając na terapię logopedyczną, otoczy dziecko swoją opieką i zapewni specjalistyczne podejście.

 

Drodzy Rodzice!

Jeżeli Państwa dziecko ma trudności z wymową  - nie czekajcie licząc, że problem ich likwidacja będzie minie sam - sprzyja to utrwalaniu zakłóceń i powoduje, że wymagała dużo więcej czasu i pracy.

RADY DLA RODZICÓW – NA CO ZWRACAĆ UWAGĘ

• Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Czasami do logopedy zgłaszają się rodzice z dzieckiem 3, 4-roletnim i proszą o nauczenie wymowy głoski r czy sz, ż, cz,dż, zapominając, że w tym wieku ma ono prawo nie wypowiadać jeszcze głosek trudniejszych. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.

• Pozwólmy  dziecku na osłuchanie się z poprawnym brzmieniem głosek, których ono jeszcze nie wymawia, wykorzystując w tym celu książeczki, obrazki, opowiadania, gry. Ćwiczenia indywidualne powinien prowadzić logopeda.
• Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia, słuchajmy  uważnie wypowiedzi, zadając dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
• Nie zwracajmy nieustannej uwagi na wymowę dziecka żądając, by kilkakrotnie powtarzało dane słowo. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecka za wadliwą wymowę.
• Mówmy spokojnie, bez pośpiechu.
• Czytając głośno dziecku, otwierajmy szeroko usta.

 

• Dziecko powinno oddychać przez nos, nie przez usta. Częste infekcje górnych dróg oddechowych, przerost trzeciego migdałka i powiększone dwa podniebienne oraz alergie powodują, że dziecko oddycha przez nos, a język spoczywa na dnie jamy ustnej. W takim przypadku warto usprawniać dziecku język i wargi, wykonując odpowiednie ćwiczenia.
• Dla mówienia najważniejsza jest faza wydechowa, dlatego trzeba zwrócić uwagę na oddech dziecka – czy mówi na wydechu, czy starcza mu powietrza do wypowiedzenia dłuższego zdania itp. Zbyt krótki oddech można wydłużać w czasie zabawy.
• Stosując się do wskazówek logopedy, usprawniajmy dziecku język i wargi oraz czucie określonych ruchów i ułożenia narządów artykulacyjnych. Przydadzą się tu rozmaite zabawy w miny, ruchy języka i warg, czasem masaż. Po prostu - gimnastyka buzi i języka.
• Zwracajmy baczną uwagę na słuch fizyczny i w razie jakichkolwiek problemów zwracajmy się do specjalisty,  szczególnie jeśli dziecko choruje na zapalenie uszu i przyjmuje antybiotyki.

 

 

 

PORADY LOGOPEDY DLA RODZICÓW:

 

DRODZY RODZICE PAMIETAJCIE BEZ WASZEGO ZAANGAŻOWANIA KAŻDA TERAPIA SKAZANA JEST NA PORAŻKĘ, NIE WYSTARCZĄ SAME ĆWICZENIA U LOGOPEDY:

- wystarczą 10 – 15 minutowe codzienne ćwiczenia zalecane przez logopedę,

- im wcześniej zaczniemy terapię logopedyczną dziecka, tym terapia będzie skuteczniejsza

- zaburzenia mowy maja wpływ na niepowodzenia szkolne,

- terapia logopedyczna jest procesem długotrwałym, który nie przynosi od razu oczekiwanych rezultatów, należy wiec być cierpliwym i wyrozumiałym wobec dziecka i chwalić je za najmniejsze postępy, co będzie je motywował do dalszej pracy.

- Czytajcie dziecku krótkie wierszyki, rymowanki i powtarzajcie je z nim.

Jak pracować z dzieckiem, aby pięknie mówiło?

Krótkie, ale codzienne ćwiczenia (nawet kilka minut) są w stanie pokonać złe nawyki wymawianiowe oraz nie zniechęcą dziecka do pracy.

• często rozmawiać z dzieckiem;
• zawsze wysłuchać, co ma ono do powiedzenia,
• czytać dziecku sprawdzając, czy rozumie tekst,
• wspólnie wykonywać różne prace i mówić, co się robi,
• bawić się wspólnie z dzieckiem,
• ograniczyć oglądanie telewizji i gry komputerowe;
• stosować się do wskazówek z zajęć logopedycznych,
• ćwiczyć codziennie przez 10 – 15 minut według wskazówek zawartych w zeszycie ćwiczeń logopedycznych.

 

 

                                                                             Logopeda: mgr Kornelia Walmińska